مادر قدیم  

گویند مرا چو زاد مادر                     پستان به دهان گرفتن آموخت 

شبها بر گاهواره ی من                    بیدار نشست و خفتن آموخت

دستم بگرفت و پا به پا برد                تا شیوه ی راه رفتن آموخت

یک حرف و دو حرف بر زبانم                       الفاظ نهاد و گفتن اموخت

لبخند نهاد بر لب من                       بر غنچه ی گل شکفتن آموخت

پس هستی من ز هستی اوست                        تا هستم و هست دارمش دوست

  (ایرج میرزا)

مادر جدید

گویند مرا چو زاد مادر                     روی کاناپه لمیدن آموخت

شبها بر ماهواره تا صبح                 بنشست و کلیپ دیدن آموخت

بر چهره سبوس و ماست مالید                     تا شیوه ی خوشگلیدن آموخت

بنمود تتو دو ابروی خویش              تا رسم کمان کشیدن آموخت

هر ماه برفت نزد جراح                   آیین چروک چیدن آموخت

دستم بگرفت و برد بازار                 همواره طلا خریدن آموخت

با قوم خودش همیشه پیوند              از قوم شوهر بریدن آموخت

آسوده نشست و با اس ام اس                       جکهای خفن چتیدن آموخت

چون سوخت غذای ما شبو روز                      از پیک مدد رسیدن آموخت

پای تلفن دو ساعت و نیم                 گل گفتن و گل شنیدن آموخت

بابام چو آمد از سر کار                   بیماری و قد خمیدن آموخت