هر وقت که دلم می گیره این شعر فوق العاده زیبای پونه مهربانم رو می خونم
شاعری به لطافت گل پونه و دل دریایی همچون شهرمان انزلی
تو نیستی و سکوت مرا نمی شکنی
به سرفه ای، به نگاهی، به بال و پر زدنی
تو نیستی و برایت جلیقه می بافم...
دلم خوش است به این میل های بافتنی
به میل ها که برایم خیال می بافند
خیال بافی یک روز دوست داشتنی
به میل ها که از اخبار شهر بی خبرند
نخوانده اند که لیلا شده دوباره زنی
نخوانده اند از آغوش خاک و تاول و برف...
ادامه مطلب
نوع مطلب :
روز نوشت،
برچسب ها :
شعر، لیلایی 10، پونه نیکوی، جلیقه، میل های بافتنی، نویسنده کتاب مسافر کوچولو، 
